Λόγια | Στην Κουζίνα, όχι στο Ντιβάνι

minimal-kitchen

Είδα το ρολόι σταματημένο στις 9 παρά 20 και μου είπες ότι τουλάχιστον πάει δύο φορές τη μέρα σωστά. Δύο φορές τη μέρα λοιπόν θεωρούμε το χρόνο δικό μας άνθρωπο, αφού κάτι ξέρει εκείνος, που κανείς άλλος δεν έχει καταλάβει και επιβάλλεται χωρίς πολλά λόγια με νομιμοποιημένη εξουσία. Είναι λίγες αυτές οι 24 ώρες της μέρας. Και από υπνοβασίες πως πας; Υπνοβατώ, μόνο στον ξύπνιο μου, όταν τα πατώματα που περπατώ δεν είναι φτιαγμένα για ξυπόλυτα πόδια. Πάντως κάνω ότι μπορώ για να εφάπτομαι στη γη, με βοηθά η βαρύτητα, αλλιώς φαίνεται μικρή σαν καμπίνα ασανσέρ δύο ατόμων.

Εσύ έμαθες να κάνεις λιγότερα από όσα μπορείς κι έτσι απλά ένα μυρμήγκι που σηκώνει το δεκαπλάσιο βάρος του, σου βάζει τα γυαλιά. Λίγη χορτόσουπα ακόμη; Είπες ότι προτιμάς να σιδερώνεις πουκάμισα, παρά ολόσωμες φόρμες μεροκάματου, γιατί ακόμα και τα πιο λερωμένα στέκονται αλλιώς έχοντας το άλλοθι του στιγμιαίου λεκέ εστιατορίου, ενώ οι μαυρίλες της φόρμας είναι ανεξίτηλες και σηματοδοτούν ιδιότητα όχι στραβοπάτημα. Λέγε ότι θες, αρκεί τα δικά σου ρούχα πλυμένα και άπλυτα να έχεις την αυτοπεποίθηση να τα κρεμάς στην απλώστρα. Να μην ξεχάσω αύριο να πάρω ελιές “χαντράκια” από τη Μοδιάνο και να ρίξω κι άλλο λάδι στη φωτιά.

 (Εικόνα: Bltd)
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s